صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۳۰۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخ چشمههای خون روان کن از دل سنگین چرخ شعله سودا سزاوار سر پرشور ماست آتش خورشید خواهد مجمر زرین چرخ تیغ و جام میبه کف بیرون خرامید آفتاب تا شود روشن که همدست است مهر و کین چرخ قسمت شب زنده داران میشود انوار فیض نافه اندازد دل شب آهوی مشکین چرخ با مسیحای مجرد زیر یک پیراهن است چون نسوزد شمع مهر و ماه بر بالین چرخ؟ مو بر اندامش زبان مار و افعی میشود از ستاره هر که را دندان نماید کین چرخ با زبان گندمین خود قناعت کردهایم نیست ما را چشم رزق از خوشه پروین چرخ