صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۲۹۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح رطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح فرصت غنیمت است، به دست دعا بشوی داغ سیه گلیمی خود را به آب صبح سر عشر این کلام مبین است آفتاب زنهار بر مدار نظر از کتاب صبح از باغ صبح خنده خشکی شنیدهای چون شیشه غافلی ز شمیم گلاب صبح بر عیش دل مبند که کم عمری نشاط روشن بود ز خنده پا در رکاب صبح آسوده است عاشق صادق ز بیم حشر پاک است از غبار خیانت حساب صبح صافی رسیده است به جایی که میکند مهر از بیاض سینه من انتخاب صبح از بوی گل اگر چه سبکروحتر شدم در چشم روزگار گرانم چو خواب صبح صائب سری برآر و تماشای فیض کن سگ نیستی، چه مردهای از بهر خواب صبح؟