صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۲۷۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟ تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟ صد بار تا ز پوست نیای برون چو مار چشم تو بیحجاب نیفتد به روی گنج هر کس که راه رفت به منزل نمیرسد بس راهرو که خاک شد از آرزوی گنج نتوان به قیل و قال ز ارباب حال شد منعم نمیشود کسی از گفتگوی گنج لوح طلسم گنج خدایند انبیا بیلوح زینهار مکن جستجوی گنج قالب تهی زدیدن ویرانه کردهای ای وای اگر نگاه تو افتد به روی گنج هر چند وصل گنج به کوشش نبسته است تا ممکن است پا مکش از جستجوی گنج در کام اژدها نروی تا هزار بار صائب گل مراد نچینی ز روی گنج