صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۱۷۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
خام است شرابی که در او غلغله‌ای هست پوچ است زمینی که در او زلزله‌ای هست گل می‌شکفد از مژه خار مغیلان تا در قدم گرمروان آبله‌ای هست با گل همه شب دست و گریبان وصال است چون خار کسی را که زبان گله‌ای هست چون معنی بیتیم یکی، از ره معنی در صورت اگر ما و ترا فاصله‌ای هست ارباب جنون را ز کشاکش خبری نیست در گردن عقل است اگر سلسله‌ای هست همره چه ضرورست، که از سنگ ملامت در هر قدم راه جنون قافله‌ای هست صائب برد از صحبت گل فیض چو بلبل آن را که درین باغ زبان گله‌ای هست