صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۶۸۷

صفیر شهپر توفیق، حسن آوازست کمند عشرت رم کرده رشته سازست فروغ نور تجلی به طور می‌گوید که کار مردم بی‌دست و پا خداسازست تو صاف کرده مده پشت خویش بر دیوار که حسن، تشنه آیینه نظربازست به خاک پای خم و گردش پیاله قسم که تازیانه گلگون می، رگ سازست ز جام حافظ شیراز مست گردیده است کلام صائب ازان رو شراب شیرازست