شیله پیله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیله پیله . [ ل َ / ل ِ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب، از اتباع ) مکر و دستان .نفاق و دورویی : آدم بی شیله پیله ای است ؛ یعنی یکرو و راست و درستکار است . (یادداشت مؤلف ). غرض و مرض . حیله گری . حقه ای زیر سر داشتن . معمولاً این ترکیب به شکل منفی استعمال می شود: فلان کس شیله پیله توی کارش نیست . (فرهنگ لغات عامیانه ). رجوع به شیله و پیله شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی