شیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیف . (ع اِ) خاری که در دنباله ٔ شاخه ٔ خرما برآید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
شیف . (اِخ ) یکی از مضافات بوشهر است واقع در یک فرسخ و نیمی میانه ٔ شمال و شرق شهر است و دریا در میانه است . شیف در قدیم بندر معتبری بوده و اکنون تنها چند خانوار در او متوطنند. (از یادداشت مؤلف ).