شیظم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیظم . [ ش َ ظَ ] (ع ص، اِ) سخت دراز تناور جوان از شتر و از اسب و از مردم . ج، شَیاظِمة. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). سخت دراز. دیلاغ . (یادداشت مؤلف ). ◄ خارپشت بزرگ کلانسال . ◄ شیر بیشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مرد دراز. (منتهی الارب ).