شیطایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیطایی . [ ] (اِخ ) ابوالفتح عبدالواحدبن حسین بن احمدبن عثمان بن شیطا مقری شیطایی بغدادی . مقری زبردست و ادیب و عالم و نیز راوی بود و از ابوالقاسم عیسی بن علی و جز او روایت شنیدو خطیب ابوبکر از او روایت دارد و گوید او ثقه است .مرگ وی به سال ٤٥٠ هَ . ق . بود. (از لباب الانساب ).