شیصاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیصاء. (ع اِ) شیص . نوعی از ردی تر خرما. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). صیصاء، معرب از فارسی است که گاهی آنرا شیشاء نیز گویند، و شیصا و شیصة و شیش و صیص به یک معنی است . (از المعرب جوالیقی ذیل ص ٢١٧). رجوع به شیص در همه ٔ معانی و دیگر مترادفات کلمه شود. ◄ درد دندان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ درد شکم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).