شیشه گردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیشه گردن . [ شی ش َ / ش ِ گ َ دَ ] (ص مرکب ) کنایه از بی عقل و احمق باشد. (انجمن آرا) (ازفرهنگ اوبهی ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : این شیشه گردنان که از این خیمه ٔ کبود بینام چون قرابه به گردن طنابشان . خاقانی .