شیشه دل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیشه دل . [ شی ش َ / ش ِ دِ ] (ص مرکب ) مقابل سنگدل . شیشه جان . کنایه از نازک مزاج . (از آنندراج ) : بر آن شیشه دلان از ترکتازی فلک را پیش گشته شیشه بازی . نظامی . از دیدن رویت دل آئینه فروریخت هر شیشه دلی طاقت دیدار ندارد. صائب (از آنندراج ). تو شیشه دل ندهی تن به سختی ایام وگرنه لعل ز کوه و کمر شود پیدا. صائب (از آنندراج ). من شیشه دلم حوصله ٔ سنگ ندارم دارم سر صلح و جگر جنگ ندارم . صائب . ◄ نامرد. (غیاث ).