شیرپیکر

شیرپیکر. [ پ َ / پ ِ ک َ ] (ص مرکب ) شیربرز. شیراندام . صاحب پیکری شیرمانند. دارای پیکری چون شیر نیرومند و درشت . (از یادداشت مؤلف ). ◄ کنایه از قوی و بسیار نیرومند و بزرگ . (یادداشت مؤلف ) : دشمن سگ نهاد فعل سگی بر شه شیرپیکر اندازد. خاقانی . کاین شاهسوار شیرپیکر روی عرب است و پشت لشکر. نظامی . اگرچه شیرپیکر بود پرویز ملک بود و ملک باشد گران خیز. نظامی . ◄ دارای تصویر شیر. ♦ شیرپیکر درفش ؛ درفش شیرپیکر. اختر و عَلَمی که تصویر شیر بر آن باشد : یکی شیرپیکر درفش بنفش درفشان گهر در میان درفش . فردوسی . به چنگ اندرون شیرپیکر درفش بر آن غیبه ٔ رنگ خورده بنفش . فردوسی . دگر شیرپیکر درفشی به سام بداد و سپهبدْش فرمود نام . اسدی . ♦ علم شیرپیکر؛ درفش شیرپیکر. اختری که بر آن عکس شیر باشد : ز سایه ٔ علم شیرپیکرت نه عجب که لرزه بر تن شیران فتد چو شیر علم . سعدی . ♦ گرزه ٔ شیرپیکر؛ گرزی که همانند شیر ساخته شده باشد : بر او حمله ای برد چون شیر مست یکی گرزه ٔ شیرپیکر بدست . نظامی .