شیرشکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرشکار. [ شی ش ِ ] (نف مرکب ) متهوّر و باجرأت . (ناظم الاطباء). ◄ شکارکننده ٔ شیر. آنکه شیر را صید کند. ◄ کنایه از دلیر. شجاع . (فرهنگ فارسی معین ) : در بزم درم باری ودینارفشانیست در رزم مُبارزشکر و شیرشکاریست . فرخی (دیوان ص ٢٢).