شیرخوارگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرخوارگی . [ خوا / خا رَ / رِ ] (حامص مرکب ) حالت طفلی که شیر می خورد. (ناظم الاطباء). رضاعت . رضاع . ممالحت . (یادداشت مؤلف ). ملح . (منتهی الارب ). رجوع به شیرخواره شود. ♦ سن شیرخوارگی ؛سن طفولیت . (ناظم الاطباء).