شیربرنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیربرنج . [ ب ِ رِ ] (اِ مرکب ) شله ای که از شیر و برنج سازند. (ناظم الاطباء). آش شیر. آش مرکب از برنج و شیر. شیربا. طعامی که از شیر و برنج پزند و بیشتر با شکر و شیره خورند. بهط. ابونافع. (یادداشت مؤلف ). بهطة. (دهار) : چه لطیف است به صبحی قدح شیربرنج در زمانی که کند دایه ز خوابت بیدار. بسحاق اطعمه . ♦ شیربرنج بی نمک ؛ کنایه است از آدمی سپیداندام لیکن غیرجاذب . (امثال و حکم دهخدا). ۩ گفتاری نارباینده . (امثال و حکم دهخدا). ♦ شیربرنج وارفته ؛ سپیداندامی لخت و وارفته و نادلربا. (یادداشت مؤلف ).