شیخ بهایی | نان و حلوا | بخش ۲۱ - فی ذم من تشبه بالفقراء لسالکین و هو فی زمره اشقیاء الهالکین
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نان و حلوا چیست؟ این اعمال تو جبه پشمین، ردا و شال تو این مقام فقر خورشید اقتباس کی شود حاصل کسی را در لباس زین ردا و جبهات، ای کج نهاد! این دو بیت از مثنوی آمد به یاد: «ظاهرت، چون گور کافر پر حلل وز درون، قهر خدا عز و جل از برون، طعنه زنی بر بایزید وز درونت، ننگ میدارد یزید» رو بسوز! این جبه ناپاک را وین عصا و شانه و مسواک را ظاهرت، گر هست با باطن یکی میتوان ره یافت بر حق، اندکی ور مخالف شد درونت با برون رفته باشی در جهنم، سرنگون ظاهر و باطن، یکی باید، یکی تابیابی راه حق را، اندکی