شیخ بهایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۸

دنیا که از او دل اسیران ریش است پامال غمش، توانگر و درویش است نیشش، همه جانگزاتر از شربت مرگ نوشش، چو نکو نگه کنی، هم نیش است