شیخ بهایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۷۲

رویت که ز باده لاله می‌روید از او وز تاب شراب، ژاله می‌روید از او دستی که پیاله‌ای ز دست تو گرفت گر خاک شود، پیاله می‌روید از او