شیخ بهایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۸

هر تازه گلی که زیب این گلزار است گر بینی، گل و گر بچینی، خار است از دور نظر کن و مرو پیش که شمع هر چند که نور می‌نماید، نار است