فرهنگ لغت

شیبقان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شیبقان . [ ش َ ب َ ] (اِخ ) (شیبان ) ابن توشی بن چنگیزخان، جد ملوک شیبانیه ٔ ماوراءالنهر. (تاریخ جهانگشای جوینی ج ١). رجوع به شیبان بن جوجی و شیبانیان شود.

معنی شیبقان | فرهنگ لغت