شگفتیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شگفتیدن . [ ش ِ گ ِ دَ ] (مص ) متعجب شدن . (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). تعجب نمودن . حیران گشتن : چو افراسیابش به هامون بدید شگفتید از آن کودک نورسید . فردوسی . ز خفتان رومی و ساز نبرد شگفتید از آن کودک شیرخورد. فردوسی . ◄ متعجب بودن . ◄ آشفته شدن . (ناظم الاطباء).