شکیر

شکیر. [ ش َ ] (اِ) شفترنگ است و آن میوه ای باشد شبیه شفتالو. (آنندراج ) (برهان ). رجوع به شلیل و شفترنگ شود.

شکیر. [ ش َ ] (ع اِ) اول گیاه که بعد گیاه خشک و پژمریده روید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). شاخهای نرم و نازک میان شاخهای خشک و درشت . ◄ شاخهای ریزه که از بن درختی روید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پاجوش . (یادداشت مؤلف ). ◄ خرمابنان ریزه . (منتهی الارب ). ◄ برگ ریزه های گرداگرد شاخ خرما. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). آنچه گرداگرد درخت برآید. (مهذب الاسماء). ◄ موی بن یال اسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). موی کوتاه که در بن ریش اسب بود. (مهذب الاسماء). ◄ موی متصل روی و پس گردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ اول موی که بروید. (یادداشت مؤلف ) (مهذب الاسماء). ◄ موی زهار. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). موی شیب زن . (دهار). موی شیب . (مهذب الاسماء). موی شرم اندام زن . ◄ شتران ریزه . ◄ موی ریزه میان موی کلان . ◄ پر و پشم و گیاه ریزه ٔ میان پر و پشم و گیاه کلان و بزرگ . ◄ شاخها و پوست درخت . ◄ نهال انگور که از پاره ٔ شاخ روید. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رزجون . ترکه ٔ رز. (یادداشت مؤلف ).

شکیر. [ ش ُ ک َ ] (اِخ ) کوهی است به اندلس که همواره برف بارد بر آن . (منتهی الارب ).