شکیات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکیات . [ ش َک ْ کی یا ] (ع اِ مرکب ) هر چیزی که شخص در آن شک کرده باشد. ◄ هر چیزی که در وی شبهه بود. ◄ هر چیز که شخص در آن دودل و متردد باشد. (ناظم الاطباء). ◄ (اصطلاح فقهی ) در شرعیات مواردی که در نماز شک کنند و دارای احکام خاصی است ؛ مثلاً کسی در حال قیام شک میکند بین سه و چهار رکعت ؛ در این صورت باید بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام کند و پس از اتمام نماز یک رکعت نماز احتیاط ایستاده یا دو رکعت نماز نشسته بخواند. رجوع به جامع عباسی صص ٨٥ - ٨٨ و رساله های عملیه شود.