شکوخیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شُ دَ یا دِ) (ص مف)<BR>۱- سکندری خورده، لغزیده.<BR>۲- ترسیده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شُ دَ یا دِ) (ص مف) ۱- سکندری خورده، لغزیده. ۲- ترسیده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکوخیده . [ ش ِ / ش ُ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) بسردرآمده . سکندری خورده . (یادداشت مؤلف ) : چون بگردد پای او از پایدان خود شکوخیده بماند همچنان . رودکی .