شکم گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکم گرفتن . [ ش ِ ک َ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) بستن شکم . یبوست طبع. ◄ ترجمه ٔ عبارت هندی است و این در کلام امیرخسرو بسیار واقع شده بلکه اکثر است . (آنندراج ). دست بر شکم نهادن از کثرت خنده : چو سبزه خویش ار خط تو خواند جای آن باشد که گل از خنده بر خاک افتد و غنچه شکم گیرد. امیرخسرو (از آنندراج ).