شکم بنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. بَ دِ) (ص مر.)<BR>۱- پرخور، شکم پرست.<BR>۲- (کن.) نوکری که به نان فقط چاکری کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. بَ دِ) (ص مر.) ۱- پرخور، شکم پرست. ۲- (کن.) نوکری که به نان فقط چاکری کند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. بَ دِ) (ص مر.)<BR>۱- پرخور، شکم پرست.<BR>۲- (کن.) نوکری که به نان فقط چاکری کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. بَ دِ) (ص مر.) ۱- پرخور، شکم پرست. ۲- (کن.) نوکری که به نان فقط چاکری کند.