شکسته زبانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکسته زبانی . [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ زَ] (حامص مرکب ) حالت و صفت شکسته زبان . لثغت . لکنت . ادای حروف از غیر مخرج اصلی آنها. (یادداشت مؤلف ). رجوع به شکسته زبان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکسته زبانی . [ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ زَ] (حامص مرکب ) حالت و صفت شکسته زبان . لثغت . لکنت . ادای حروف از غیر مخرج اصلی آنها. (یادداشت مؤلف ). رجوع به شکسته زبان شود.