شکرفنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ش کَ فَ دَ یا دِ) (ص فا.)<BR>۱- لغزنده.<BR>۲- اسبی که زیاد سکندری میخورد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ش کَ فَ دَ یا دِ) (ص فا.) ۱- لغزنده. ۲- اسبی که زیاد سکندری میخورد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرفنده . [ ش ِ / ش َ ک َ ف َ دَ / دِ ] (نف ) لغزنده و به سردرآینده .(از برهان ) (از ناظم الاطباء). لغزیدن و بسر درآمدن اسب، در برهان آورده و شکرفیدن را مصدر آن شمرده، هردو بدین معنی خطاست، اصل شکوخ و شکوخیدن است . (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به شکوخیدن شود. ◄ اسبی که سکندری خورد. (ناظم الاطباء) (از برهان ).