شکرفروش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرفروش . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ف ُ ] (نف مرکب ) تاجر و فروشنده ٔ شکر. (ناظم الاطباء). آنکه شکر فروشد. که به فروش شکر پردازد : پیرایه گر پرندپوشان سرمایه ده شکرفروشان . نظامی . اگر نصیب نبخشی نظر دریغ مدار شکرفروش چنین ظلم بر مگس نکند. سعدی . شکّرفروش مصری دیگر شکر نیارد. سعدی . شکّرفروش مصری حال مگس چه داند این دست شوق بر سر وآن آستین فشانان . سعدی . شکرفروش که عمرش دراز باد چرا تفقدی نکند طوطی شکرخا را. حافظ. ◄ معشوق . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی