شکرشکار

شکرشکار. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ش ِ ] (ص مرکب ) که شکر شکار کند. کنایه از کسی که از لب معشوق بوسه رباید : تا در شکارگاه بتان عاشقی به لب باشد شکرشکار چه پنهان چه آشکار. سوزنی . از بوسه گاه خوبان شکّرشکار باش تا پیشگاه باشی و اقبال پیشکار. سوزنی .