شکرخوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرخوار. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ خوا / خا] (نف مرکب ) شکرخورنده : طوطی شکرخوار. (فرهنگ فارسی معین ). شکرخای . (آنندراج ). شیرین گفتار : تو نیز آموختی از شاه ایران کز خداوندی نمی پرسد که ای طوطی ّ شکّرخوار من چونی . خاقانی . و رجوع به شکرخای شود.