شکربوسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکربوسه . [ ش َ ک َ س َ / س ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) بوسه ٔ شیرین و شکرین : بوسه ای از لب تو خواهم وشعر از لب تو که شکربوسه نگاری و غزل گوی غزال . فرخی . به یاد بوسه منه خوان خوردنی که بود تفاوتی ز شکربوزه تا شکربوسه . نزاری قهستانی .