شوندا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوندا. [ ش َ وَ ] (ص ) شنوا و شنونده . (برهان ). شنوا. (جهانگیری ). شنونده و شنوا. (از انجمن آرا) (از آنندراج ). بیت زیر را جهانگیری برای این معنی آورده و رشیدی از او پیروی کرده است : این سماع خوش و این ناله ٔ زیر و بم را نغمه از گوش دل و گوش شوندا نشود. منوچهری . رجوع به شنوا و شنونده شود.