شوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ انگ. ] (اِ.)<BR>۱- ضربه، پرتاب، شلیک (فره).<BR>۲- (عا.) پرت، بی خبر، نادان. ؛ ~زباله روشی برای دفع زباله در برجهای مسکونی.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ انگ. ] (اِ.) ۱- ضربه، پرتاب، شلیک (فره). ۲- (عا.) پرت، بی خبر، نادان. ؛ ~زباله روشی برای دفع زباله در برجهای مسکونی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوت . (انگلیسی، اِ) در اصطلاح بازی فوتبال، ضربه ٔ سریع و تند به توپ و شوت کردن، فرستادن توپ است باضربه ٔ تند و محکم به سوی دروازه . توپ تیزی که بازیکن با پا و ضربه ٔ شدید به سوی «گُل » زند. ◄ ندرتاً بمعنی «دم » و «پک » استعمال شود، مثلاً شوت چپق زدن، بمعنی کشیدن چپق و دود گرفتن و پک زدن بدان مورد استعمال دارد. (از فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده ).
شوت . [ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه خوی به ماکو میان پالاتوکن و قزل داغ در ٩٨٠٠متری خوی . (یادداشت مؤلف ).
شوت . [ ش ِ وِ ] (اِ) شِوِد. شِبِت . شبث . نام گیاهی است . رجوع به مترادفات کلمه شود.