شوبرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوبرت . [ ب ِ ] (اِخ ) فرانتز (١٧٩٧ - ١٨٢٨ م .). آهنگساز مشهور اتریشی . وی در خاندانی گمنام و تهی دست در نزدیکی «وینه » متولد شد. در ١٢سالگی برای تحصیل موسیقی به مدرسه رفت و پیش از ١٨سالگی شروع به ساختن آهنگ کرد. مدتی به کارآموزی پرداخت و سپس همه ٔ وقت خود راصرف آهنگسازی کرد. شوبرت در سراسر عمر گمنام و بیکار و تهی دست بود و هرگز به شهرت و ثروت نرسید. کنسرتهای او با شکست روبرو میشد. عاقبت در ٣١سالگی با گمنامی جهان را بدرود گفت . آهنگهای او پس از مرگش انتشاریافت و موجب شهرت وی گردید. اثری از اپراهای بسیار او بجا نمانده . او هشت سمفونی ساخته و ملودی ها و آثار دیگرش بسبب عمق احساسات و رقت طبع در سراسر جهان معروف است . از آهنگهای مشهور اوست : سمفنی در اوت ماژور شماره ٔ ٩، سمفنی در اوت مینور شماره ٔ ٤، کوارتت دررمینور روی ترانه ٔ «دختر و مرگ ». وی ترانه و سونات و کوارتت بسیار ساخته است . (از فرهنگ فارسی معین ).