شوبج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوبج . [ ب َ ] (معرب، اِ) چوبی که خمیر نان را بدان پهن میکنند. وردنه . چوبک . (ناظم الاطباء). رجوع به چوبک شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوبج . [ ب َ ] (معرب، اِ) چوبی که خمیر نان را بدان پهن میکنند. وردنه . چوبک . (ناظم الاطباء). رجوع به چوبک شود.