شواکل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شواکل . [ ش َ ک ِ ] (ع اِ)ج ِ شاکل . راههای گشاده که از شارع عام برآمده باشد.(از منتهی الارب ). ◄ ج ِ شاکلة. (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). و رجوع به شاکل و شاکلة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شواکل . [ ش َ ک ِ ] (ع اِ)ج ِ شاکل . راههای گشاده که از شارع عام برآمده باشد.(از منتهی الارب ). ◄ ج ِ شاکلة. (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). و رجوع به شاکل و شاکلة شود.