شواهق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شواهق . [ ش َ هَِ ] (ع ص، اِ) ج ِ شاهق .(دهار) (یادداشت مؤلف ). ◄ ج ِ شاهقة. بلندها و بلندی ها و این جمع شاهقة است که مأخوذ از شُهوق باشد و شُهوق به ضمتین بمعنی بلند شدن است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). و رجوع به شاهق و شاهقة شود.