شوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ) (اِ.) شبان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ) (اِ.) شبان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوان . [ ش ُ / ش َ ] (اِ)بمعنی شبان که چوپان و نگاه دارنده ٔ گوسفند باشد. (برهان ) (آنندراج ). راعی . رجوع به شبان و چوپان شود.
شوان . [ ش ُ ] (اِخ ) تیره ای از ایل کَلهُر. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦١). رجوع به ایل کلهر شود.
شوان . [ ش َ ] (اِخ ) کوهی است در نزدیکی بستان ابن عامر. در اینجا کوه دیگری موسوم به شوانان نیز هست که پهلوی وادی و مشرف بر تیه است . (از معجم البلدان ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه