شهین

شهین . [ ش َ ] (ص نسبی ) (از: شه + َین، پسوند نسبت )منسوب بشاه، مانند زرین و سیمین . (از انجمن آرا).

شهین . [ ش َ ] (اِخ ) نام شهر زنگان است و معرب آن زنجان باشد، گویند آن شهر را اردشیر بابکان بنا کرده است .(از جهانگیری ) (برهان ). شهری بود بزرگ در میان ری وآذربایگان، و وجه تسمیه ٔ آن، مخفف زندگان یعنی اهل کتاب زند است، و زندیگان زنگان شده و دال او محذوف گردیده . (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به زنجان شود.