شهملة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شهملة. [ ش َ م َ ل َ ] (ع ص ) زن پیر گنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پیرزن . (از اقرب الموارد).