شهریاران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهریاران . [ ش َ ] (اِ) نوعی گوارش است : نافع است کبد و معده راو زرداب و مرةالسوداء را سود دارد و شکم براند... شیطرج هندی، زنجبیل ... از هر یکی شش درهم و... از هر یک دوازده درهم ... همه را بکوبند و ببیزند و بعسل مصفی بسرشند. (یادداشت مؤلف ). رجوع به شهریاری شود.