شهرگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهرگان . [ ش َ ] (ص مرکب ) شهری . مقابل دهقان . ج، شهرگانان . (یادداشت مؤلف ) : اما ایرانیان مخصوصاً کسانی که از خاندانهای اصیل دهقانان وشهرگانان و مرزبانان و آسواران عهد ساسانی بودند و نیاکان ایشان ... (خاندان نوبختی عباس اقبال ص ٦٧).