شهرستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهرستان . [ ش َ رَ / رِ ] (اِخ ) قریه ای است سه فرسنگی کمتر مشرق خنج به فارس . (از فارسنامه ٔ ناصری ).
شهرستان . [ ش َ رَ / رِ ] (اِخ ) نام دیگر شهر کاث یا کات مرکز ناحیه ٔ خوارزم در ساحل راست جیحون برابر اورگنج یا جرجانیه یا گرگانج . (تاریخ عمومی اقبال چ خیام ص ٢٥٩).
شهرستان . [ ش َ س ِ ] (نف مرکب ) ستاننده ٔ شهر. مظفر و فاتح شهرها و از القاب پادشاهان است . (ناظم الاطباء). شهرگشا. فاتح : خدایگان جهان بادو پادشاه زمین بعون ایزد کشورگشا و شهرستان . فرخی . بمجلس ملک جنگجوی رزم آرای بمجلس ملک شیرگیر شهرستان . فرخی . عقل که اقطاع اوست شهرستان وجود شهره تر از تیغ تو شهرستان دیده نیست . خاقانی .