شهراه

شهراه . [ ش َ ] (اِ مرکب ) مخفف شاهراه . جاده ٔعام و جاده ٔ وسیع بزرگ . (ناظم الاطباء) : دگر گوشت که شهراه کلامست دلت زو با معانی ّ تمامست . ناصرخسرو. شهراه مردمی است سبیل الرشاد تو زآن مردمی تو کز ره نامردمی گمی . سوزنی . تا نبرّد تیغت اسماعیل را تا کنی شهراه قعر نیل را. (مثنوی ). رجوع به شاهراه شود.