شهدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهدر. [ ش َ دَ ] (ع ص ) مرد کلان صاحب رفاه و دولتمند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به شهدار و شهدرة شود. ◄ غلام شهدر؛ پسری که از سه تا شش سالگی به رفتار آید. (ناظم الاطباء). و رجوع به شهدرة شود.