فرهنگ لغت

شهبان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شهبان . [ ش ِ / ش ُ ] (ع اِ) ج ِ شِهاب . (منتهی الارب ). رجوع به شِهاب شود.

شهبان . [ ش َ هََ ] (ع اِ) عِض ّ. عُض ّ. (منتهی الارب ). درختی است مانند ثمام . (اقرب الموارد).

معنی شهبان | فرهنگ لغت