شنم

شنم . [ ش ِ ن َ ] (ع اِ) پاره ٔ آتش که برجهد. یقال : یتطایر شنمه ؛ ای شراره من الغضب . (منتهی الارب ). بمعنی شلم . شراره ٔ غضب . (از اقرب الموارد) .

شنم . [ ش َ ] (ع مص ) خراشیدن . (منتهی الارب ). خدش . (اقرب الموارد). ◄ کافتن و یقال : رمی فشنم ؛ ای خرق طرف الجلد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

شنم . [ ش ُ ن ُ ] (ع ص، اِ) گوش بریدگان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).