شنع

شنع. [ ش ُ ن ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ شنیع. مثل ِ برید و بُرُد. (از لسان العرب ).

شنع. [ ش َ ] (ع اِ) عیب کردن ها. طعن کردن ها. ج ِ شنعة. (مقدمه ٔ لغت میرسیدشریف جرجانی ص ٣).

شنع. [ ش َ ن ِ ] (ع ص ) شَنیع. زشت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).